Раздзелы сайта

Галоўная

Архіў навін

22.09.16

Быць чэмпіёнам. Субота з Анатолем Усенка

Суботні госць нашай школы - заслужаны трэнер краіны, галоўны трэнер зборнай Беларусі па міні-футболе сярод глухіх Анатоль Усенка

Ведаеце, калі цябе вельмі балюча б'юць па нагах, і ты падаеш, а потым падымаешся і ідзеш? Так і я. Мне балюча, я падаю, але ўстаю і зноў іду наперад. Я зрабіў яшчэ вельмі мала для сваёй краіны. Хацелася б зрабіць больш. Таму і займаюся гэтым

 інтэрв'ю сайту by.tribuna.com

Каб зразумець,які выдатны чалавек завітае ў нашу школу, невялічкі фрагмент інтэрвью А.Усенка аднаму з лепшых спартыўных сайтаў Трыбуне:

У адным з інтэрв'ю вы казалі пра тое, што некаторыя трэнеры, цытую, "не адпрацоўваюць сваю зарплату». Адкуль бярэцца гэтая халатнасць?

- Чалавек цэніцца за яго працу, за вынік. Перад вамі сядзіць звычайны хлопец, які не ведае, што такое каханне. Хоць ён ужо дарослы, сівы, мае ўнукаў, але не ведае шматлікіх рэчаў. Таму што яму калісьці ў дзяцінстве не дадалі таго, што даюць бацькі. У мяне яны былі, але я рос без іх. Я не ведаў, што такое торт, цукеркі, цацкі. І не толькі я, усе мае равеснікі з дзіцячага дома нічога пра гэта не ведалі. Дык вось кожны чалавек, працуючы за нейкія грошы, выконвае ўмовы, дадзеныя кіраўніком.

Мой вынік бачны пры працы з людзьмі з абмежаванымі магчымасцямі. І тое, што яны пры такіх дыягназах займаюцца футболам, ды яшчэ робяць фантастычныя поспехі, - вось гэта вынік! Лекара няма, масажыста няма, іншых трэнераў няма, нікога, увогуле, у іх няма, акрамя мяне. Я для іх і тата, і мама, і адміністратар, і шмат хто яшчэ ... Грошай мне ніхто не плаціць, форму і мячы ніхто не дае - усё гэта даводзіцца здабываць пры дапамозе сваіх знаёмых ці, можа быць, галівудскай усмешкі і грэчаскага носа.

Я задаю сустрэчнае пытанне: а чаму тыя «вялікія», якія маюць усе - зарплату, масажыстаў, лекараў, апранутыя і абутыя, не паказваюць вынік? Дык вось, пра дзіцячыя трэнерах: колькі ім не давай, усё будзе мала!

Чалавек павінен быць фанатычна адданы футболе. Мая жонка хацела са мной развесціся пяць разоў. Таму што я вельмі люблю футбол, гэта маё жыццё. І гэтага хапае для таго, каб дасягнуць выніку, не маючы нічога!

Падобныя тэмы:

Карысныя спасылкі:

  1. Інтервью Анатоля Усенка сайту by.tribuna.com
  2. Анатоль Усенка аб нюансах Паралімпійскага спорту
  3. Анатоль Усенка: быць Пяціразовы чэмпіён свету - гэта фантастыка!

Каменцім у Кантакце